samedi 14 mai 2011

While Bahrain Demolishes Mosques, U.S. Stays Silent

Published on Sunday, May 8, 2011 by the McClatchy Newspapers While Bahrain Demolishes Mosques, U.S. Stays Silent


by Roy Gutman

MANAMA, Bahrain — In the ancient Bahraini village of Aali, where some graves date to 2000 B.C., the Amir Mohammed Braighi mosque had stood for more than 400 years — one of the handsomest Shiite Muslim mosques in this small island nation in the Persian Gulf.



Braigh mosque in Bahrain before destruction. Today, only bulldozer tracks remain.



In Nwaidrat, where anti-government protests began Feb. 14, the Mo'men mosque had long been a center for the town's Shiite population — photos show it as a handsome, square building neatly painted in ochre, with white and green trim, and a short portico in dark gray forming the main entrance.



Today, only the portico remains.



"When I was a child, I used to go and pray with my grandfather," said a 52-year-old local resident, who asked to be called only "Abu Hadi. "The area used to be totally green, with tiers of sweet water wells."



"Why did they destroy this mosque?" Abu Hadi wailed. "Muslims have prayed there for decades."



In Shiite villages across this island kingdom of 1.2 million, the Sunni Muslim government has bulldozed dozens of mosques as part of a crackdown on Shiite dissidents, an assault on human rights that is breathtaking in its expansiveness.



Authorities have held secret trials where protesters have been sentenced to death, arrested prominent mainstream opposition politicians, jailed nurses and doctors who treated injured protesters, seized the health care system that had been run primarily by Shiites, fired 1,000 Shiite professionals and canceled their pensions, detained students and teachers who took part in the protests, beat and arrested journalists, and forced the closure of the only opposition newspaper.



Nothing, however, has struck harder at the fabric of this nation, where Shiites outnumber Sunnis nearly 4 to 1, than the destruction of Shiite worship centers.



The Obama administration has said nothing in public about the destruction.



Bahrain — and its patron, Saudi Arabia — are longtime U.S. allies, and Bahrain hosts the headquarters of the U.S. Navy's Fifth Fleet.



Members of the Shiite opposition assembled a list of 27 mosques and other religious structures demolished or damaged in the crackdown. A tour by McClatchy of several townships suggests the number of buildings destroyed is far greater.



The demolitions are carried out daily, Shiite leaders say, with work crews often arriving in the dead of night, accompanied by police and military escorts. In many cases, the workers have hauled away the rubble, leaving no trace, before townspeople awake.



Bahrain's minister of justice and Islamic affairs, Sheikh Khalid bin Ali bin Abdulla al Khalifa, defended the demolitions in an interview, claiming that any mosque demolished had been built illegally, recently, and without permission.



"These are not mosques. These are illegal buildings," he said.



That claim, however, is easily challenged. In Aali, for example, the government rerouted a planned highway some years back so as to preserve the Amir Mohammed Braighi mosque, residents say.



McClatchy visited three other sites where "before" photos of the destroyed mosques showed they were well maintained, decades-old structures.



Some sites had a wistful air. At the Sheikh Aabed Mosque in the village of Sitra, once a ramshackle building that residents said was more than a century old, prayer rugs and other religious paraphernalia covered the ground.



On Wednesday, the State Department told McClatchy that it's "concerned by the destruction of religious sites." The statement noted that the Bahraini government had international obligations to preserve the common cultural heritage.



In private, U.S. officials are harsher. One, who's not in Bahrain, said that by bulldozing Shiite mosques and persecuting the political opposition, the government was treating its people like a "captive population."



Another U.S. official visiting the area described the Sunni leadership as "vindictive" and indicated the Obama administration was deeply worried about Bahrain's rapid downward spiral. Both officials asked not to be named because of the sensitivity of the subject.



Shiites have long complained of bias and discrimination here, despite massively outnumbering the entrenched Khalifa dynasty, whose prime minister, Sheikh Khalifa ibn Salman al Khalifa, 75, has held the office for the past 40 years — a current world record.



In mid-March, the government, after a month of protests, abandoned dialogue with moderate Shiites and Sunnis and invited Saudi Arabia to dispatch some 1,500 troops to help quell the unrest. The government imposed a state of emergency and began a crackdown on dissent. Among the first government acts after Saudi troops arrived was the destruction of the iconic Pearl Square, the traffic circle where demonstrators had camped out for weeks.



The government even recalled the half-dinar coins that featured the roundabout.



Most ominous is that hate speech of the sort that preceded the 1994 Rwandan genocide is now allowed in public. The pro-government English language Gulf Daily News last Sunday gave prominence to a reader's letter that compared Shiites to "termites" that should be exterminated.



"The moral is: to get rid of the white ants so they don't come back . . . " said the letter, signed only, "Sana P S."



Bahrain television has carried the canard that the Shiite sect allows its followers to lie, implying that what they say can't be trusted.



The crackdown also threatens to turn what had been an internal conflict into an international one.



Shiite led-Iran, which lies across the Gulf, is actively vying for influence in this predominantly Shiite state and has condemned the organized destruction of Shiite culture. The upheaval also has stirred passions in Shiite-ruled Iraq.



But Arab language television channels, including Al Jazeera, which is owned by the emir of Qatar, and Al Arabiya, which is Saudi owned, have been mostly silent about the wanton destruction.



Interviewed Monday, Sheikh Khalid, the justice minister, brought Arabic language spreadsheets stating the reasons for destruction as well as a book of records of the demolition program, complete with photographs. But he couldn't locate a reference to or photographs of Nwaidrat's Mo'men mosque in his briefing book, which listed all structures by number, not name.



He declined to provide a copy of the briefing book or the spreadsheet to McClatchy, saying they were "internal correspondence," and asked that no photograph be taken of him holding the briefing book.



Asked whether tearing down a long-standing, functioning place of worship would be viewed as a criminal offense in Bahrain, Sheikh Khalid appeared taken aback.



"If there is a fault or a mistake and (they) can prove it, the same place will be rebuilt in a much, much better shape," he later said.



And if they were operating under the law, why did the state demolition crews destroy the building after dark, when residents couldn't photograph the action?



"It is very difficult to do it in the morning. It is a kind of respect for people's psychology," Sheikh Khalid replied. "We were trying to put it in a way that it will not hurt he people. At least they do not see it while it is being demolished."



Because the material he was provided didn't list mosques by name, the justice minister also couldn't say for sure whether other religious structures visited by McClatchy were old construction, new construction, legal or illegal, or on private or public land.



He said there'd been 41 "procedures" against religious structures in Bahrain's capital, Manama, but in many instances, those taken down were just temporary structures. He could only point to two Sunni religious structures that had been taken down.



Sheikh Khalid himself had earlier stated publicly that Bahrain had approximately 600 religious structures, and only 10 percent had been demolished. But he declined to confirm that figure.



Every foreign resident and most Bahrainis contacted by McClatchy seemed deeply discouraged about the future of communal relations on this once-promising island, but Justice Minister Khalid disagreed.



"I think we've reached the maximum bottom we can reach," he said. "My conviction is that things will not get much worse." One day later, he chaired a press conference where he announced plans for the trial of 47 doctors and other medical personnel.



Asked Monday if the trial might not remind many abroad of the show-trials that dictators such as Joseph Stalin had held, Sheikh Khalid said quietly, "There were also trials of doctors at Nuremberg."



He was referring to the trials of 21 physicians who took part in the Nazi program to euthanize the mentally ill, retarded and physically disabled or in medical experiments on patients without their permission.



Hannah Allam in Cairo contributed to this story.



© 2011 McClatchy Newspapers.

vendredi 13 mai 2011

Türkmen Lideri'nin Evine Bombalı Saldırı – VİDEO

VİDEO:
http://www.kerkuk.net/tr/index.php/flash-haber/264-turkmen-liderinin-evine-bombali-saldiri-video-


Cuma, 13 Mayıs 2011 11:02





7 Mayıs'ta Irak Türkmen Cephesi ITC başkanlığına seçilen Kerkük milletvekili Erşet Salihi'nin evine sabah 05:30 civarında bombalı saldırı düzenlendi.



Saldırıda ölen ya da yaralanan bulunmazken evde ciddi hasar oluşturdu. Evde inceleme yapan ekipler ilk etapta füze saldırısından şüphelendi ancak yapılan inceleme ile saldırının bomba atılarak yapıldığı tespit edildi. Ekipler ayrıca ev çevresinde de 2 adet patlamamış bomba buldu. Olaydan sonra Kerkük Polis Müdürü Cemal Tahir ve çok sayıda yetkili, Salihi'nin evine geldi. Başkan Salihi, "Bu tür saldırılar bizi ve milletimizi yıldıramaz" dedi. (Ahmet Haşim MUHTAROĞLU-DHA)



Son Güncelleme: Cuma, 13 Mayıs 2011 11:07

Irak Türkmen Cephesi Başkanı Erşat Salihi’ye Yapılan Saldırının Analizi

Irak Türkmen Cephesi Başkanı Erşat Salihi’ye Yapılan Saldırının Analizi


Bilgay DUMAN, ORSAM Ortadoğu Uzmanı

http://www.orsam.org.tr/tr/yazigoster.aspx?ID=1877



Irak’ta Türkmen halkı, Irak Türkmen Cephesi (ITC) ve siyasi hareketindeki değişimin heyecanını yaşarken, 12 Mayıs sabahı Irak Türkmen Cephesi’nin yeni başkanı ve Kerkük Milletvekili Erşat Salihi’nin evine yapılan saldırı ile sarsıldı. Erşat Salihi ve ailesi evde iken, sabah saat 5:45 civarında yapılan saldırıda, kimsenin canının yanmaması sevindirici olurken, Erşat Salihi’nin yıkılan eviyle birlikte çevresindeki bazı evler de zarar gördü. Ardından olay yerini incelemeye gelen ve incelemelerden sonra olay yerinden ayrılırken Kerkük Emniyet Müdürü Cemal Tahir’in konvoyuna yapılan saldırıyla birlikte olay daha da derinleşmiş gözüküyor.



Öncelikle şiddet eylemleriyle özdeşleşen Irak için patlamalar doğal hayatın bir parası olarak kabul edilirken, Erşat Salihi’ye yönelik saldırının, Irak’taki herhangi bir saldırıyla karıştırılmaması gerektiğini söylemek mümkün. Zira daha önce birçok Türkmen yetkilisine saldırı yapılmasına rağmen, ITC Başkanlığı görevine gelmesinin üzerinden daha bir hafta bile geçmeden Erşat Salihi’ye yönelik bu saldırı düşündürücü. Erşat Salihi, milliyetçi görüşleriyle tanınan, cesur, açık sözlü ve Türkmen davasına maddi manevi büyük katkılar sağlamış bir ailenin mensubu olarak biliniyor. Özellikle 2008’de Irak Türkmen Cephesi Kerkük İl Başkanlığı görevini yürüttükten sonra Kerkük’teki Türkmenleri ayakta tutan siyasetçilerin başında geliyor. Zaten göreve geldiği gün yaptığı açıklamada da milliyetçi ve cesur tavrını, Kerkük konusunda taviz verilmeyeceğini, Kürt partilerin bu konuda geri adım atması gerektiğini, Kerkük’ün herhangi bir bölgeye katılmasının kırmızı çizgileri olduğunu ve buna karşı olduklarını dile getirerek belli etmiştir.



Göreve geldiği ilk günden itibaren bu denli cesur konuşmalar yapan Erşat Salihi’ye yönelik yapılan saldırının bir mesaj niteliği taşıdığını söylemek yanlış olmayacaktır. Ancak yapılan saldırının tarafının belli olmaması, Türkmenleri kaygılandırmaktadır. Erşat Salihi’de saldırı sonrasında yaptığı açıklamada, bu saldırıları zaten beklediklerini, ancak saldırı nedeniyle herhangi bir tarafı suçlayamayacağını dile getirmiştir. Saldırının yapılış şekli de göz önünde bulundurulduğunda planlı ve geniş düşünülmüş bir saldırı niteliğinde olduğu söylenebilir. Zira Irak’taki her siyasetçi gibi Erşat Salihi’nin de evi korunmaktadır. Ancak nasıl olduğu şimdilik bilinmeyen bir bombalama yöntemiyle evinin tavanında açılan geniş boşluktan içeriye patlayıcı kimyasal madde dolu bidonların atılması ve bununla birlikte evinin etrafına mayın döşenmesi dikkat çekicidir. Irak’ta özellikle Türkmen liderlere yönelik yapılan eylemler dikkate alındığında, ilk kez bu tarzda ve bu büyüklükte bir eylemle karşılaşıldığını ifade etmek mümkündür. Olay yerine güvenlik güçlerinin çabuk intikal etmesi ve güvenlik unsurlarının olaya hemen müdahale etmesinin daha büyük çapta olayların çıkmasına engel olduğu düşünülmektedir.



Olayın siyasi yönü bir yana sebebi ne olursa olsun böylesine planlı ve geniş kapsamlı bir eylemin terörizminden başka bir durumla özdeşleştirmek mümkün gözükmemektedir. Zira Türk Dışişleri Bakanlığı da bu saldırıya yönelik yayınladığı kınama mesajında, saldırıyı terör eylemi olarak nitelendirmiştir. Bakanlıktan yapılan açıklamada; “Irak Türkmen Cephesi Başkanı Erşad Salihi’nin Kerkük’teki evine patlayıcı düzenekler yerleştirilerek bir saldırı düzenlendiği üzüntüyle öğrenilmiştir. Saldırının gerçekleştirildiği sırada evde bulunan Erşad Salihi ve ailesinin olaydan yara almadan kurtulmuş olmaları teselli kaynağımızdır. Bu menfur terör eylemini şiddetle kınıyoruz. Bu hain saldırının fail veya faillerinin bir an önce tespit edilerek kanun önüne çıkarılması ülkenin huzur ve istikrarını tesise dönük çabaların başarıya ulaşması bakımından önem taşımaktadır. Irak’ın kurucu unsurlarından olan Irak Türkmenlerinin, Irak’ın istikrarı, birliği ve huzuruna yönelik bu tür eylemler karşısında itidallerini koruyacaklarından ve sağduyuyla hareket edeceklerinden, böylece terör eylemleriyle amaçlanan haince emelleri akim bırakacaklarından herhangi bir kuşkumuz bulunmamaktadır. Irak Türkmen Cephesi Başkanı Erşad Salihi ve ailesine, Iraklı Türkmen kardeşlerimize ve tüm Irak halkına geçmiş olsun dileklerimizi iletiyoruz”, ifadeleri kullanılmıştır.



Türk Dışişleri Bakanlığı’nın kınama mesajında da yer verildiği gibi, yeni bir siyasi yapılanma içerisine giren Türkmen halkının itidalli davranması ve kışkırtmalara alet olmaması gerektiği düşünülmektedir. Türkmenlere yönelik yapılan bu saldırılar tabii ki unutulmayacaktır. Ancak Türkmenler Irak siyasetinde de yükselişe geçmiştir. Irak’ta ilk kez 3 bakanla temsil edilen Türkmenler, Kerkük Vilayet Başkanlığını da seçimle elde etmiştir. ITC ve Türkmen Meclisindeki değişiklikle birlikte Türkmenler yeni bir süreçten geçmektedir. Gittikçe güçlenen ve daha sağlam adımlarla ilerleyen Türkmenlerin içerisinden geçtiği bu süreci baltalamak isteyen taraflar olabilir. Burada Türkmenlere düşen görevin bu saldırılar karşısında yılmak ve ayrılığa düşmek değil, birlik ve beraberlik içerisinde, demokratik yollarla kendi haklarını aramak olduğu düşünülmektedir.



Erşat Salihi Kimdir?





1959’da Kerkük’ün Musalla Mahallesinde doğmuştur. İlk, orta ve lise öğrenimini Kerkük’te tamamlayan Erşat Salihi, 1978’de Bağdat Üniversitesi Fen Fakültesi’ni kazanmıştır. Ortaokul yıllarından itibaren Türkmen Milli Hareketleri içerisinde yer almaya başlayan Salihi, üniversite döneminde de faaliyetlerine devam etmiştir. Bu faaliyetleri nedeniyle 1979 yılında “Türkmen Milli Hareketlerine katılmak” suçuyla Baas Partisi tarafından tutuklanmış ve 10 yıl hapis cezasına çarptırılmıştır. 9 yıl Ebu Garib Hapishanesi’nde özel siyasi mahkumların tutulduğu bölümde mahkum olarak kalan Erşat Salihi’nin ağabeyi de Baas Rejimi tarafından idam edilmiş ve ailesi de Kerkük’ten Irak’ın güneyindeki vilayetlere sürgün edilmiştir. Saddam Hüseyin rejiminin devrilmesinin ardından 2003 yılında Kerkük’te Irak Türkmen Cephesi’nin Musalla Bürosu Sorumluluğuna getirilen Erşat Salihi, 2004 yılında Irak Türkmen Cephesi Suriye Temsilcisi olarak görev yapmıştır. Suriye’de de 4 sene görev yapan Erşat Salihi, 2008’de Irak Türkmen Cephesi Kurultayı ile birlikte Kerkük İl Başkanlığı görevini yapmaya başlamıştır. 7 Mart 2010’da Irak’ta yapılan seçimlerde Kerkük’ten milletvekili olmaya hak kazanan Erşat Salihi, Mayıs 2011 itibariyle de Irak Türkmen Cephesi’nin yeni başkanı olarak görevini sürdürmektedir.

jeudi 12 mai 2011

Türkmen Cephesi Başkanı’nın evine roket düştü – Attack on the home of the President of Iraqi Turkmen Front


May 12, 2011 at 3:58 pm



Türkmen Cephesi Başkanı’nın evine roket düştü



12 Mayıs 2011 Perşembe – 14:40



The Home of IRAQI TURKMEN FRONT President Erşed Salihi in Kerkuk was attacked this morning



http://www.turkiyegazetesi.com/haberdetay.aspx?NewsID=777448



Irak Türkmen Cephesi Başkanı Erşed Salihi’ye yakın bir kaynak, bu sabah bir roketin Salihi’nin Kerkük’ün Bağdat yolu üzerindeki El Mahlac bölgesindeki evine düştüğünü, evin içindeki Salihi ve ailesinin saldırıdan yara almadan kurtulduğunu belirtti.



BAĞDAT – AA – Irak Türkmen Cephesi Başkanı Erşed Salihi’nin Kerkük’teki evine bu sabah roket düştüğü bildirildi.

Salihi’ye yakın bir kaynak, bu sabah yerel saatle 05:30′da bir roketin Salihi’nin Kerkük’ün Bağdat yolu üzerindeki El Mahlac bölgesindeki evine düştüğünü, evin içinde bulunan Salihi ve ailesinin saldırıdan yara almadan kurtulduğunu belirtti. Kaynak, evde büyük çapta maddi hasar meydana geldiğini ve saldırının büyük bir ihtimalle Irak Türkmen Cephesi’nin yeni Başkanı Erşed Salihi’yi hedef almış olabileceğini dile getirdi.

Bu arada, Irak güvenlik güçlerinin Erşad Salihi’nin evinin etrafını kordon altına aldığını ve olay yerine kimseyi sokmadığı dile getirildi. Güvenlik güçlerinin roketin fırlatıldığı yeri araştırmaya başladığı bildirildi.

Irak Milli Meclisi’nde Irakiye listesinden milletvekili olan Erşed Salihi, Irak Türkmen Cephesi’nin eski Başkanı Sadettin Ergeç’in istifası üzerine geçen hafta Türkmen Cephesi Başkanlığı’na geçici olarak başkan seçilmişti.

mercredi 11 mai 2011

Azerbaycan Türklerine uygulanan Hocalı Katliamı




Yazan: Sadun KÖPRÜLÜ


Türk dünyasını her bir lgesinde, nerde bir Türk varsa kıyıcı dikta rejimler tarafından asimilasyon, katliam, soykırıma uğramışlardır ve uğramaktadırlar



Türklerin yaşamış oldukları dönemlerde kendi ana topraklarında bile Tarih boyunca Türklere karşı yapılan katliam, soykırımlarla duludur. çalışkan, kahraman, yiğit bir millet olarak.



Biz dünya Türkleri çok sayıda atabeyler, devletler, İmparatorluk kuran bir milletiz hiç bir halklara, topluluklara karşı asimilasyon, soykırım yapmadığımız için hiçbir zaman bize karşı yapılan soykırımları, zulümleri düşünmedik karşılık vermedik gönlümüzde, içimizde kin olmadığı için kimseye düşmancasına davranmadan acılarımız çabuk unutmuşuz.


Her kese kardeş diye iyilik yaparak, hoş görüyle karşılayarak,


Türkler ise hep haksız yere Batıda Viyana’dan Doğuda ise Kafkaslardan çekilmeye başladıkları dönemlerde, Kırım, Özbek, Kıbrıs, İran, Irak, Suriye, Afganistan, Batı, Doğu Türkistan, Türkmen Sahra, Bulgaristan, Balkanlarda, Azerbaycan, Çeçenistan, Türkmenistan, Tebriz, Bakıda, Kara bağda, Erbil, Musul, Kerkük’te tüm Türk yurtlarında, topraklarında soykırıma, katliama, asimilasyona uğradıkları acı olaylarla doludur.


Binlerce Türkler idam olarak, hapishaneye atılarak, sürgün oldular, tutsak hayatı yaşadılar


Hiçte unutmayalım bu kanlı baskıları, acıları, işkence olaylarını Viyana’da, Bosna’da, Mora’da, Tri Poliçe’de Balkanlar tüm Türk bölgelerinde, Bosna, İran, Irak, Suriye, Kafkaslarda, Uygur, Türkistan, Kazak, Kırgız, İrevan Hanlığında, Bakü’de, Gence’de Amerika’da Kızıl deriler soykırıma uğrayan günümüze kadar hep Türkler olmuştular.


Tarih sayfalarında bakarsak hep Türklere karşı yapılan soykırımlarla dolu olduğu görülmektedir, uzun yıllar hep Türkler sürgün olmuşlardır.
Tüm dikta rejimler tarafından Türk bölgelerinde topraklarında, idam olan işkence, baskı gören hep Türkler olmuştur.



Dünya Türklerinin büyük bir parçası olan


Azerbaycan Türkleri tarih boyunca Ruslar ve Ermeniler tarifinden uzaklaştırma, Soykırımlara Uğrayarak


1988 yılından başlayan Azerbaycan – Ermeniler savaşında Azerbaycan Türk topraklarının yüzde 20’den fazlası işgal edilerek 1 Milyondan fazla insan göçmen durumunda yaşamaya zor durumda kalmışlardır 8 milyon nüfusu olan Azerbaycan’da bir milyondan fazlası başka ülkelerde yaşamaktadırlar. Göçmen durumundadır.


Karabağ topraklarını ve Azerbaycan topraklarını işgal eden Ermeniler, büyük Ermenistan’ı” kurmak için ilk planları Azerbaycan Türklerini yerlerinden, topraklarından uzaklaştırmak, sürgün etmektir


Azerbaycan Türklerine karşı 1905-1907 yılları arasında acımasız soykırımlar Gerçekleşmiştir. Azerbaycan Türkleri daha sonra 1918-20 yıllarında ikinci defa birde yerinden güç edilerek kendi topraklarından, yurtlarından sürülmüştür.


Azerbaycan Türkleri 1948-53 yıllarında “büyük göçe” uğrayarak yaklaşık 150 bin Azeri tarihi yurtları olan Ermenistan’dan çıkarılarak üçüncü kez uzaklaşmaya maruz kalmışlardır. Son uzaklaşma, katliam, soykırım ise demokrasi söylenen modern dünyanın gözleri önünde 1988 yılında çatışmalar sonucu gerçekleşmiştir.


1988 tarihinde silahlı savaşa dönüşen Dağlık Karabağ sorunu kısa sürede cephede kazanılan askeri başarılar Ermenilerin Azerbaycan’ın içlerine kadar sokulmuşlardır. Ve Azerbaycan topraklarının yüzde 20’si birçok ülkelerin yardımıyla Ermenilerin Silahlı güçleri tarafından işgal edilmiştir.




Bu savaşta 20 binden fazla Azerbaycan Türk’ü şehit olarak 20 binin üstünde yaralanarak, 50 bin kişi sakat kalmıştır. Ve 5.101 Azerbaycan Türkü’de kayıp, tutsak olmuştur tutsak olanların 66’sı çocuklardandır.


Genelde Azerbaycan nüfusunun 1/3’ü Dağlık Karabağ savaşında zarar görmüştür. Dağlık Karabağ sorunu ile ilgili olarak da sosyal, ekonomik ve siyasal sorunlardan bütün ülke vatandaşları etkilenmektedir.


1988 yılında silahlı çatışmaya dönen Azeri-Ermeni savaşı, kısa bir sürede Azerbaycan ve Ermeniler arasında bir bölgesel büyük savaşa dönerek Ermeni silahlıları çatışma sonunda birçok devletlerin silah yardımıyla 1988 yılından ateşkesin yapıldığı 12 Mayıs 1994 tarihine kadar Dağlık Karabağ olmak üzere toplam 890 rayon, köy, kasaba ve yerleşim birimleri Azerbaycan topraklarının % 20’sini işgal etmiştir.


Dağlık Karbağ’da Azerbaycanlılar 2 şehir, 1 kasaba ve 53 köyde düşman eline geçmiştir.


Ayrıca Ermeniler



1991 Esgeran – Hadrut’u



18 Şubat 1992’de Hocavend’i,



25 Şubat 1992’de Hocalıyı,



26 Şubat 1992’de Şuşa’yı,



18 Mayıs 1992’de Laçin’i,



4 Nisan 1993’de Kelbecer’i,



23 Temmuz 1993’te Ağdam’ı,



24 Ağustos 1993’te Fuzuli’yi,



27 Ekim 1993’te Zengilan’ı,



26 Ağustos 1993’te Cebrayil’i,



31 Ağustos 1993’te Gubadlı’yı işgal etmişlerdir.



İşgal edilen 4.388 km2’lik toprak sahasına sahip Yukarı Karabağ’dan 192.300 kişi, Laçin’den (1.835 km2) 59.500 kişi, Şuşa’dan (970 km2) 29.500 kişi, Kelbecer’den (1.936 km2) 50.500 kişi, Ağdam’dan (1.093 km2) 158.000 kişi, Fuzuli’den (1.386 km2) 100.000, Cebrayil’den (1.059 km2) 51.600 kişi, Gubatlı’dan (802 km2) 30.300 kişi ve Zengilan’dan (707 km2) 33.900 kişi olmak üzere bu yerleşim birimlerinde yaşayan toplam 676.100 kişi yaşadıkları ana yurtlarından kendi topraklarımdan çıkarılarak, uzaklaştırılarak ne yazık Azerbaycan’ın içlerinde çadırlarda yaşamaktadırlar.



Dağlık Karabağ ve onun etrafındaki olan bütün şehirlerdeki tarihi Türk eserler yok edilerek, doğa ve çevreye kalıcı zararlara uğramıştır.



Ermeniler savaşta Hocalı köyünde yaşanan Türklere karşı acı soykırım başlatılarak,



Yukarı Karabağ bölgesinin en önemli tepelerinden birisinde olan Hocalı köyü stratejik bir önemli bir köy olarak Ermenilerin Silahlı güçleri askeri bir hedef olarak Karabağ dağ etrafında Ağdam-Şuşa, Eskeran-Hankendi yollarının üzerinde yerleşmişlerdir ve ele geçirerek, Hocalı’nın coğrafi-stratejik konumu tarafından Ermeni silahlı güçleri için çok onamlı olarak buraya saldırmaları çoktan planlamaktaydılar. Hocalı ise Hankendi’nin 10 km güneydoğusunda düşerek Ermeniler bu nedenle



Hocalıyı 1991 yılının Ekim ayından ablukaya almışlardır.



Ekim ayının 30’unda kara yoluyla ulaşım kapatılarak helikopter yolu ile tüm çıkış girişi engellenerek, son olarak 1992 yılının Ocak ayının 28’inde helikopter Hocalı gitmişti. Şuşa şehrinde sivil helikopterin düşürülerek 40 kişinin ölümünden sonra bu ulaşım yolu kapatılmıştır.


Baskılar sürmesiyle Ocak ayının 2’sinden şehirde elektrik kesilerek. Şubatın sonunda Hocalı, Ermeni güçleri tarafımdan ablukaya alınarak, Hocalı


Sürekli Ermeniler baskısıyla her gün toplarla, ağır silahlarla vurularak bombalanmaktaydı.



936 km2’lik alana sahip olan Hocalı Türk bölgesi ve 2.605 aileden birleşen, 11.356 kişinin yaşadığı kasaba 26 Şubat 1992 tarihinde kıyıcı Ermeniler tarafından yüzyılın en acımasız, işkenceli soykırımına maruz kalmışlardır.


Tarih boyunca uzun yıllardan bir Türk kasabası olan Hocalı birden yok edilmiştir.


Ne yazık ki bu durumda şehit olan Türk kardeşlerimiz Hocalı katliamında Azerbaycan Silahlı Kuvvetlerinin koruması altında olsaydı bu acı olay yaşanmazdı.


Kocalılar savunmasız bir durumda olarak millet ise Hocalı da dağınık halde kalarak, yalnız 150 kişinin elinde hafif silahlar bulunmaktaydı.


Azerbaycan silahlı güçleri dâhil Hocalı Türklerine hiç bir yardım edilmedi, uzun süre ne yazık cesetler yerden alınamadı bile


Ermeniler tüm varlıklarıyla her bir moderne Silahlı güçleri ile köyü üç yönden kuşatarak, helikopter ile birlikte ve ağır silahlarla her yönden köyü bombalayarak, sistemli ordusuyla köye girerek büyük katliamı Türklere karşı uygulamıştır.


Ermeniler bu köyü zorlukla tüm gücüyle işgal ederek bütün dünyaya özellikle Türk milletine karşı durmuştur.



En önemlisi de Azerbaycan Türkleri için ağır bir mesaj sayılmaktaydı.



Hocalı kasabası işgalden sonra tam olarak yok edilmiştir.



Ermeniler bu açıdan önemli bir stratejik toprağı bölgeni ele geçirerek askeri bakımdan önemli bir başarı elde etmeden konuşmaktaydı.


En doğrusuda insanlık adına Ermeniler tarihin en acımasız soykırımı gerçekleştirerek çok silahsız güçsüz, sivil insanları öldürmüştür.



Ermeniler ise bu soykırım kendileri için Türklerden bir intikamı olduğunu söylemekteydiler,



Ermeniler silahlı güçleri ile 1992 yılının 25 Şubatı 26 Şubata bölgedeki 366. Alayı ve büyük ordusuyla birçok ülkelerini desteği ile bu soykırımı uygulamadan önce tüm giriş ve çıkışları kapatarak Hocalı köyünde sivil, kadın, çocuk, yaşlı, sakat özürlü ayırımı yapmadan resmi numaralara göre 613 Türkü şehit etmiştir. Öldürülenlerin şehitlerin 83’ü çocuk, 106’sı kadın ve 7’ten fazlası ise çok yaşlıydı.


Ayrıca şiddetli bu savaşlarda Ermeniler yaşlı, kadın ve çocuk demeden acımasız baskıyla her türlü işkenceler yaparak, Türk olduklarından dolayı sivil insanları şehit ederek öldürmüştür. Bu soykırım, katliamda toplam 487 kişi ağır yaralı olmuştur.


1275 kişi ise tutsak alınmıştır ve 150 kişi ise kaybolmuştur.



Ayrıca bu kıyıcı acımasız soykırımda cesetlerin birçoğunun yakılmasıyla, gözlerinin oyulmasıyla, kulakları, burunları ve kafaları ile vücutlarının çeşitli yerlerinin kesildiği görülmekteydi.


Bunların yanında her türlü acımasız işkenceye canavarca hamile kadınlara ve çocuklara bile uygulanmıştır.


Bu acımasız Ermeni Kocalı soykırımda Türklere beslemiş olduğu kinini, düşmanlığını Türklere karşı sergileyerek katliamda acımasız çocuklar yanında kadının yüzünün yarısı kesilmesiyle, Erkeklerin kafa derisi soyulmakla, tırnakları


Sökülmesiyle çocukların kafasını yok ederek her tarafta işkenceyle öldürülmüş olduğu yüzlerde sivil bayan, çocuk ve yaşlıları öldürülmesi


‘Hocalı soykırımının büyük insanlığın faciasıdır.’


Bütün dünyanın gözleri önünde gerçekleşen bu katliama BM, AB gibi uluslararası kuruluşlar gereken özeni göstermemişler Azerbaycan topraklarının Ermeniler tarafından işgal edildiğine bile günümüze kadar sesiz kalmaları tam olarak Ermenilere vermiş oldukları desteği yansıtmaktadır.


İnsanlığa karşı işlenmiş bir büyük suç Kocalı soykırımı



Babalarının önünde çocuklarına işkence yapıp öldüren Ermeniler Sonra cesetleri buldozerlerle dereye döktürerek.


kadın, erkeklerin Altın dişlerimi kerpetenle çıkararak. Bununla çok sayıda acımadan işkenceyle Türkleri öldürmüşlerdir..


ABD’nin Hiroşima ve Nagazaki’ye attığı atom bombası binlerce insanları öldürerek, Irak Türklerinde 14 Temmuz 1959 Kerkük katliamında Peşmergeler , Komünistler yanında uzun yıllardan Türk milletini sevmeyen ve düşmancasına uzun yıllardan Kerkük katliamında bile parmağı olan Ermenilerinin Kitapçı Ojen Ermeni komünist, Perşmergelerle birleşerek, çok sayıda Irak Türklerine işkence yaparak şehit etmiştir.


Ayrıca Katliamı, 28 Mart Altunköprü katliamı Azerbaycan’ın bu savaşı kaybetmesi gibi gönüllerde büyük önemli etkisi olmuştur.


Artık tüm Türk dünyasının birleşmesiyle kanla bu haklar alınarak, işgal edilen Azerbaycan Karabağ ve tüm Türk topraklarımızı almalıyız ve bayrağımızı camlandırarak bir an önce dalgalandırmalıyız.

mardi 10 mai 2011

Boat of 600 Libyans sinks after NATO 'ignores SOS calls'





A Libyan boat carrying up to 600 people trying to flee the violence-torn country has reportedly sunk off the coast of North Africa. It follows an earlier report of 61 migrants from Libya dying from thirst and hunger on another vessel which had been adrift in the Mediterranean for over two weeks. Witnesses say NATO deliberately ignored the boat's mayday calls. Former Belgian MP Lode Vanoost - who's been outspoken on the treatment of refugees - says it shows wilful negligence.

dimanche 8 mai 2011

Canal Istanbul

Canal Istanbul


By aira– May 7, 2011


Istanbul Canal (Turkish: Kanal İstanbul) is the name of the artificial sea-level waterway, which is proposed to be built by the Republic of Turkey on the European side of Turkey, connecting the Black Sea to the Sea of Marmara. Canal Istanbul would disect the current European side of Istanbul into two and thus create an Island between the continents of Asia and Istanbul (The Island would have a shoreline to the Black Sea, Sea of Marmara, Istanbul Canal and the Bosphorus).[1][2][3] The new waterway would bypass the current Bosphorus. Istanbul Canal aims to minimise shipping traffic in the Istanbul Strait. The project is intended for the 100th anniversary in 2023 of the foundation of the Turkish Republic.


Historical projects

The concept of a canal linking the Black Sea with the Sea of Marmara was proposed seven times in the history.[4]


The first proposal was made by Sultan Suleiman the Magnificent (reigned 1520–1568). His architect Mimar Sinan was said to have devised plans for the project. The project was abandoned for unknown reasons.[4]



On March 6, 1591, during the reign of Sultan Murad III, an imperial ferman (order) was issued and work on the project recommenced, but again for unknown reasons the project was stoped.


In 1654 during the reign of Sultan Mehmed IV, pressure for the reccomencement of the canal was applied but to no avail.


Sultan Mustafa III (reigned 1757–1774) tried twice in 1760 but the project could not go ahead due to economic problems.


During the reign of Sultan Mahmud II, an Imperial Ottoman Committee was established to examine the project once again. A report was prepared in 1813 but no concrete steps were taken.



Finally, on January 17, 1994 shortly before the local elections, the leader of the Democratic Left Party (DSP) Bülent Ecevit proposed a canal connecting the Black Sea with the Sea of Marmara.[4][5]



Istanbul Canal

It was not until April 2009, when the Justice and Development Party (AKP) government began secret studies into the project once again and that concrete steps were taken for the revival of the project. The project was mentioned by Minister of Transport Binali Yıldırım in May 2009 at the parliament.[6] Prime minister Recep Tayyip Erdoğan announced the “Istanbul Canal” project on April 27, 2011 during a rally held in connection with the upcoming 2011 general elections, calling it as his “crazy project” (Turkish: çılgın proje).[7]



The main purpose of the project is to reduce the marine traffic through the Bosphorus and minimize the risks and dangers associated particularly with tankers.[7][8] About 56,000 vessels pass yearly through the Istanbul Strait, among them 10,000 tankers carrying 145 million tons of crude oil. International pressure is growing to increase the marine traffic tonnage through the Turkish straits that brings risks for the security of marine navigation during the passage.[6] The canal will further help prevent the pollution caused by cargo vessels passing through or mooring in the Sea of Marmara Sea before the southern entrance of the Bosphorus.[8]



The waterway will have a length of 45–50 km (28–31 mi) with a depth of 25 m (82 ft).[7] Its width will be 150 m (490 ft) on the surface and 120 m (390 ft) at the canal bed. These dimensions will allow the largest vessels to pass.[8]



Studies relating to the project will be accomplished within two years. The canal will be in service latest in 2023, the 100th anniversary of the foundation of the Republic. The project will be financed completely by domestic sources.[8]



Cost

The Turkish Prime Minister Recep Tayyip Erdogan and Istanbul Metropolitan Municipality officials have stated that Istanbul Canal will cost $10 billion to build and that the financing for the development has already been allocated by the Turkish Treasury.[9][10][11] They further added that they would be relying entirely on national resources. It is envisaged that Turkish Armed Forces personnel would play a key role in the Canal’s development.



Criticism

Some critics have stated that Turkey aims to by-pass the Montreux Convention Regarding the Regime of the Turkish Straits and attain greater autonomy with respect to the passage of military ships from the Black Sea to the Sea of Marmara.[12][13]



References

1.^ “Turkey to build new waterway to bypass Bosporus”. Forbes. 2011-04-27. http://www.forbes.com/feeds/ap/2011/04/27/general-eu-turkey-new-waterway_8436749.html.


2.^ “Turkey plans ‘crazy’ new canal”. UK News. 2011-04-28. http://www.google.com/hostednews/ukpress/article/ALeqM5jgvdu6fhcLQ4xMNHGiu9TXR-S_qQ?docId=N0140121303897060910A.


3.^ “Turkey to build waterway to bypass Bosphorus Straits”. BBC. 2011-04-27. http://www.bbc.co.uk/news/world-europe-13207304.


4.^ a b c “1994’te Ecevit ortaya attı, manşetlere ‘mega proje’ diye yansıdı”. Hürriyet. 2011-04-28. http://www.hurriyet.com.tr/ekonomi/17655112.asp. Retrieved 2011-05-01.


5.^ “”Kanal İstanbul” Ecevit’in projesi çıktı” (in Turkish). CNN Türk. 2011-04-27.
http://www.cnnturk.com/2011/yasam/diger/04/27/kanal.istanbul.ecevitin.projesi.cikti/614738.0/.
 Retrieved 2011-05-01.

6.^ a b “”Çılgın proje”yi Binali Yıldırım daha önce açıklamıştı” (in Turkish). CNN Türk. 2011-04-27. http://www.cnnturk.com/2011/yasam/diger/04/27/cilgin.projeyi.binali.yildirim.daha.once.aciklamisti/614719.0/index.html.
Retrieved 2011-05-01.


7.^ a b c Çıtak, Pınar (2011-04-27). “PM Erdoğan speaks out his ‘crazy project’; İstanbul Canal”. Doğan Haber Ajansı. http://www.dha.com.tr/pm-erdogan-speaks-out-his-crazy-project-canal-istanbul-flashaber_158456.html.
 Retrieved 2011-00-01.

8.^ a b c d “İstanbul’a ikinci boğaz: “Kanal İstanbul”" (in Turkish). 2011-04-29. http://www.cnnturk.com/2011/turkiye/04/27/istanbula.ikinci.bogaz.kanal.istanbul/614661.0/index.html.
 Retrieved 2011-05-01.

9.^ http://www.dpcmagazine.com/login.aspx?reason=denied_empty&script_name=/secure/display.aspx&path_info=/secure/display.aspx&articlename=dn0020110505000009



10.^ http://www.sandandgravel.com/news/article.asp?v1=14551


11.^ http://www.treehugger.com/files/2011/04/turkish-prime-minister-crazy-project-istanbul.php


12.^ “İstanbul Canal project to open debate on Montreux Convention”. Today’s Zaman. 2010-10-08. http://www.todayszaman.com/news-223806-istanbul-canal-project-to-open-debate-on-montreux-convention.html.


13.^ “Turkey debates whether international treaty is obstacle to plan to bypass the Bosporus”. The Washington Post. 2011-04-29. http://www.washingtonpost.com/world/turkey-debates-whether-international-treaty-is-obstacle-to-plan-to-bypass-the-bosporus/2011/04/29/AFcaFrCF_story.html.